| Aanmelden |
 Leden: 40
 3 nieuwste leden:[ Wachtwoord vergeten? ]
[ Registreer ]
 Lid OnLine: 0 Bezoekers OnLine: 9
Webmaster - Meanman
|
|
| -- Onze SBT Kennel |
|
Algemene Informatie SBT
Herplaatsing SBT
Honden Voeding
Honden begrijpen
Inzendingen
Meanman Memoriam
Meanman Nesten
Meanman Reuen
Meanman met pensioen
Medische informatie SBT
Show
Tips SBT
|
|
|
 | Medische informatie SBT - Knikstaarten |  |
|
Verslag lezing Knikstaarten door mevr. Drs. J.H.C. Brooijmans- Schallenberg op
zaterdag 28 januari 2006 op uitnodiging van de Amerikaanse Cocker Spanielclub
Nederland (ACSN).
Aangeboren skelet afwijkingen en afgeleiden daarvan en de eventuele gevolgen die de
gezondheid bedreigen. De fokkers zijn verantwoordelijk voor hun gefokte honden en de
keurmeesters hebben een belangrijke taak om daarop te letten bij de keuringen.
Voor het goede begrip gaan wij ons eerst verdiepen in de fase van de ontwikkeling van het
Embryo waarin de afwijkingen ontstaan. Nadat de eicel bevrucht is door de zaadcel treden er
celdelingen op en wordt de MORULA gevormd.
Deze groeit door vochtopname tot BLASTULA. Blastula heeft een ééncellige wand. Als
gevolg van een instulping ontstaat een dubbele wand waarbinnen weer een holte met vocht
en voedingsstoffen.
De buitenste wand noemen we het ECTODERM, deze zorgt voor de bescherming
De binnenste wand heet ENTODERM. Deze draagt zorg voor de opname van de
voedingsstoffen uit de holte. Tussen het ectoderm en het entoderm ontwikkelt zich de derde
kiemlaag het MESODERM, daar gaat het vandaag om. Het mesoderm zorgt voor de
stevigheid van het Embryo en het doorgeven van de voedingsstoffen.
Het ectoderm draagt zorg voor neutrale lijst, hieruit ontstaan hersenen, ruggenmerg,
kraakbeen van het schedeldak en pigmentcellen. Verder verantwoordelijk voor de
ontwikkeling van o.a. de huid, beharing en zintuigen. Het entoderm draagt zorg voor
ontwikkeling van maagdarmkanaal, de organen waaronder lever, longen en milt. Het
mesoderm draagt zorg voor de ontwikkeling van het skelet, spierweefsel, hart en bloedvaten,
uitscheidingsorganen en geslachtsorganen. Besturing van ontwikkeling tot ontwikkeling van
bepaalde weefsels geschiedt mede door de erffactoren.
Voor het tot stand komen van wetmatigheid is homozygotie (fokzuiverheid) nodig.
Bijvoorbeeld wij hebben allemaal een lever en een hart en gaan er automatisch vanuit dat bij
onze kinderen dit zich ook zo ontwikkeld. Dit geldt sterker voor een ras, als bv. twee
Amerikaanse Cockers paren, verwachten we weer een Amerikaanse Cocker. Voor dit proces
c.q. procedure van cel tot individu zijn er ± 80.000 erffactoren nodig waarvan per definitie
een groot aantal homozygoot zijn. Bij onderzoek zijn de overervende gedragingen terug te
vinden. Zoals dominantie, recessiviteit, of intermediaire vererving. Regelmatig treden er
mutaties op. Hierdoor ontstaat er een verandering in het gen. Als het positief is, is het in de
meeste gevallen niet erg. Maar in het geval dit negatief is, is er sprake van een defect. Er
vallen dan bepaalde signaalfuncties uit. Mutaties treden regelmatig op en ook terugmutaties
komen voor.
Een voorbeeld van mutaties in de natuur is de evolutie. Zo ontstaan soorten van dieren en
planten die zich kunnen handhaven in bepaalde leefgebieden en landschappen. Treden er
positieve mutaties op in de hondenfokkerij dan kunnen die door de fokkers worden
vastgelegd en blijven van invloed.
Van invloed op het tot stand komen het Fenotype zijn:
a. Monogene vererving, bijvoorbeeld PRA
b. Polygene vererving, bijvoorbeeld wervelkolom en HD
Bovendien oefenen genen ook invloed op elkaar uit. Dan is er sprake van een interactiviteit
der genen. Ook kan een gen invloed uitoefenen op genen die liggen op een ander
chromosoom in dezelfde kiemlaag (nooit een andere kiemlaag).
Het begrip “Genetic background”, in het Nederlands genetische achtergrond. Hierin bevinden
zich een variabel aantal genen genaamd de “modifiers”. Deze modifiers geven tegengas en
zorgen ervoor dat er een normale ontwikkeling komt. Dit wordt overheersingskracht
genoemd. De defecten in het gen zijn er wel doch krijgen geen kans zich volledig te uiten in
het fenotype. Deze overheersingskracht is wisselend per individu en is afhankelijk van de
genetische achtergrond van de ouders. Deze kracht vermindert bij voortschrijdende inteelt. Is
de overheersingskracht gering dan krijgen de kwade genen de overhand en dan kan
bijvoorbeeld een knikstaart ontstaan. Ofwel een te gering aantal modifiers om dit te
voorkomen. Wanneer dit van twee kanten komt, dus van zowel vader als moeder, dan kan
de overheersingskracht komen te vervallen en kan het individu niet levensvatbaar zijn. Hoe
sterker wordt ingeteeld hoe geringer de overheersingskracht. Kwalijke eigenschappen zijn
meest recessief. Op deze normaliserende genetische achtergrond kan men selecteren, dat
doet de natuur zelf ook.
Conclusie;
Is er Fenotypisch een afwijking te constateren dan is er onvoldoende werking van
normaliserende genen.
Skeletafwijkingen
Mesoderm, (middelste kiemblad)
Deze draagt zorg voor de ontwikkeling van schedel, wervelkolom, ribben en ledematen ofwel
het skelet. Het skelet ontstaat als een bindweefselskelet, gaat over in een kraakbeen-skelet,
en waarnodig verbening van het kraakbeen.
Wij dragen allen een bepaald aantal gen-defecten met ons mee. Deze komen echter niet of
in geringe mate tot uiting in het Fenotype.
Fokker en keurmeesters zijn meestal geen dierenartsen. Daarom alleen afwijkingen welke
(niet) met het blote oog te zien zijn of met de vingers te voelen.
Als basis voor deze kennis is uitgebreid wetenschappelijk onderzoek verricht bij muizen,
maar muizen zijn uiteraard geen honden. Echter de resultaten van dit onderzoek zien we o.a.
ook bij mensen, varkens, rashonden, knaagdieren en katten.
Fokkers en keurmeesters moeten goede waarnemers zijn zij kunnen zien en voelen en zij
moeten goed weten wat functioneel als normaal beschouwd moet worden. De
verantwoordelijkheid ligt dus zowel bij Fokker als Keurmeester .
Een aantal waarneembare afwijkingen van het normaal beeld met eventueel consequenties
voor de fokkerij.
De Staart
Een normale staart heeft lange smalle wervels met steeds kleiner wordende botjes. Bij een
knikstaart daarentegen zijn de wervels korter, liggen niet recht en zijn vergroeid.
Verschillende vormen van staarten
a. Verkort tot afwezig bij de geboorte
b. Knikstaart, verschillende vormen reeds aanwezig bij de geboorte kan zich ook later
manifesteren tot ca. 8 weken na de geboorte
c. Krullen of golven
Abnormaal is het niet verstrijkbare, krullen of golven in staarten kunnen soms niet
“verstrijkbaar”zijn. Zo zijn er verschillende vormen van mismakingen en soms heel ernstig
mismaakt. Op grond van de interactie tussen genen strekt de invloed zich verder uit.
Commentaar bij presentatie van de sheets:
Zelfs het kleinste knikje kan ernstige gevolgen hebben. Afwijkingen aan de pijpbeenderen, zo
zijn er rassen die te kort op hun benen staan, voorbeeld van een schapendoes als een
“divan”. Afwijkingen aan de tenen. Afwijkende wervelvorming in rest wervelkolom. Wees
attent als je fokt en/of keurt. We moeten goed bedenken dat alle nevenafwijkingen die
kunnen optreden als men fokt met knikstaart- of teenafwijkingen, dan moet je bedenken dat
er weer nevenafwijkingen uit kunnen voortkomen, zelfs in andere orgaansystemen. Deze
invloeden zijn altijd MESODERMAAL. Nevenafwijkingen beperken zich tot het mesodermale
ontwikkelingsgebied, dit kan dus niet overspringen.
Afwijkingen
Microphthalmie, een afwijking waarbij de oogbol te klein is. Het oog, een zintuig, wordt in het
ectoderm ontwikkeld. De onvoldoende ontwikkeling zal het gevolg zijn van onvoldoende
bloedvoorziening. Dit laatste is weer een taak van het mesoderm.
Kyfose / Scoliose, krommingen in de wervelkolom (bulten) zijn eigenlijk misvormingen .
Als voorbeeld wordt genoemd een nest waarbij moeder met knikstaart, niet één pup met dat
probleem. Later bleek dat enkele nakomelingen een knik in de lendenwervels hadden. Zo zie
je hoe gevaarlijk het is als je met een knikstaart fokt.
Bij bepaalde rassen komen heel veel skeletafwijkingen voor. Vaak hebben deze rassen een
heel hoge pijngrens zodat de natuur het beest beschermt.
Aan de schedel: een te kort kaakbeen, overdreven overbite, scheve kaak, kruisgebit, niet
ontwikkelde molaren. Ooit een discussiepunt punt tussen de Drentse Patrijsver. en Mw.
Brooijmans. Alleen afwezigheid van de derde molaar in de onderkaak is een afwijking in dit
kader. Dit gaat vaak samen met het kleiner worden van de gebitselementen.
Ook een afwijking in dit verband is een gespleten gehemelte. Dit is echter een afwijking met
drempelwaarde en manifesteert zich alleen als er tijdens de dracht onvoldoende Vit. B wordt
opgenomen door de teef. Dit kan ontstaan als moeder b.v. tijdens de dracht antibiotica krijgt
toegediend zonder aanvulling van vitamine B. Dan kan het gebeuren dat pups met een
gespleten gehemelte worden geboren. Meestal zijn dan alle of bijna alle pups aangetast.
Daarnaast komt het ook voor dat er slechts een enkele pup een gespleten gehemelte heeft.
Hoe dan ook, het is altijd een teken dat er defecte genen in de ouderdieren aanwezig zijn.
Voorts komen voor:
- Waterhoofden, buiten het skelet, vorming van bloedvaten, hartafwijkingen.
- Ribben, samensmelting, aantal vermeerdering, vervorming
- Pijpbeenderen, verkorting, verkromming
- Middenvoetbeentjes en tenen, teveel of te weinig
Dit kan allemaal het gevolg zijn van fokken met knikstaarten.
Invloeden buiten het skelet:
A - aanleg van hart en bloedvatenstelsel
- persisterende embryonale vaten (bv. Ductus Botalli)
- septum defect
B. - Urogenitaal stelsel,
- nieren en blaasuitgangen, Ectopisch ureteren
- Cloaca vorming
- een niet aangelegde anus
C. - Geslachtsorganen
achtergrond op dat punt onderbroken.
Een hond met een knikstaart kan een heerlijk gezond en fijn leven hebben. Kan zelfs
nakomelingen geven zonder knikstaart. Echter onder deze nakomelingen of nakomelingen
van familieleden kunnen afwijkingen als bovengenoemd optreden. Hiermee fokken moet niet
gebeuren. De mate van inteelt dwingt ook nadere bezinning af. Kijk naar Turkse en
Marokkaanse familie huwelijken met meer baby’s met handicap en doodgeborenen. Ook
kruisingen met vader nicht (inteelt) zou niet moeten gebeuren. De laatste vier generaties
zouden niet dezelfde naam mogen hebben. Maar helaas gaat dat niet bij een aantal rassen.
Deze voordracht moet niet demoraliserend worden opgevat, maar doet wel een ernstig
beroep op de verantwoordelijkheid van fokker en keurmeesters. Onder deze zou een grotere
openheid moeten komen voor wat betreft datgene wat een fokker in hun nesten ontdekken of
tegenkomen.
Het algemeen belang van een ras en vooral van de honden dient te prevaleren boven deel
belang, nl. dat van de fokker, wat dat ook moge zijn.
Het staartcoupeerverbod past geheel in het straatje van Mw. Brooijmans, want op dit
moment zijn heel veel fouten waar te nemen die in het verleden verborgen bleven. In eerste
instantie een vreselijk gezicht een bepaald ras met staart, maar het went heel gauw.
Vragen en antwoorden:
V. Hoe staat het met de krulstaart die voorkomt bij o.a. de Wetterhoun en poolhonden, zijn
dit ook afwijkende staartdrachten?
A. In ieder geval moet de staart “verstrijkbaar” zijn, als dit niet zo is, dus als wervels scheef of
fout zitten of vergroeid zijn is het niet goed.
Afghanen moeten volgens de standaard een krul in het uiteinde van de staart hebben, als
fokkers bij een pup de staart hebben ingetaped dan is dit niet meer te controleren. Heel
vervelend voor de keurmeester. Er zijn ook rassen waarbij de krulstaart zich ontwikkelt op
een latere leeftijd, maar altijd geldt de staart moet verstrijkbaar zijn, want de krul wordt
gevormd door een spier. Criterium moet zijn of wervels soepel zijn en het moet een
spierwerking zijn en niets anders. (Wat je kunt krijgen als gevolgd van deze afwijking zet zich
voort in de halswervel en skelet, dit probleem is wel gelieerd aan de staart.) Een stomp einde
is per definitie ook niet goed.
V. Kunnen er nu (een) er een coupeerverbod is relaties worden gelegd met de problemen die
altijd al in deze rassen voorkwamen?
A. Jazeker. Afwijkingen aan hart en bloedvaten b.v. of een septumdefect
V. Geldt dit ook voor de Aorta Stenose?
A. Jazeker. Een AS is uiteindelijk een bloedvatafwijking, maar dit kan ook te maken hebben
met een verkalkte klep. De vraag is of dat een aanlegfout is
V. Is er behalve naar muizen meer onderzoek gedaan waar ook publicaties over zijn?
A. Er zijn maar heel weinig artikelen geschreven, er bestaat wel een artikel over een
onderzoek bij biggen. Auteurs van heden ten dage zijn er niet. Het wetenschappelijk
onderzoek bij muizen naar deze afwijkingen dateert uit 1963 en is verricht door Prof.
Grueneberg, hoogleraar in de Genetica aan de Universiteit van Londen.
V. Staartkootjes die aan elkaar vast zitten en latere vergroeiingen heeft dat met een
knikstaart te maken?
A. In principe hetzelfde fenomeen het kan beginnen met twee kootjes en zelfs eindigen met
6.
V. Bij de Autralian Sheppard komen verschillende staartlengten voor, in hoeverre kan dit een
probleem opleveren? Moet men onder Röntgen kijken of er sprake is van een afwijking?
A. Een normale staart moet altijd in een punt eindigen, als de staart om welke reden dan
ook stomp eindigt is bijna altijd sprake van een afwijking. Het advies is om met honden met
te korte staarten niet verder te fokken. Is dit om de een of andere reden niet mogelijk dan
altijd een partner zoeken met een normale staart en liefst zo min mogelijk verwant.
V. Rassen waar nu de staarten ook aan blijven zitten en deze beschadigen of er ontstaat een
kneuzing, geeft bij een keuring wel eens een probleem en daardoor een verkeerd stempel
(waardering) krijgen als dit wordt geconstateerd en gaat ten onrechte de ring uit.
A. Een kneuzing o.i.d. kan tot een vervorming van de staart leiden maar is bij zorgvuldig
betasten in de meeste gevallen wel van een knikstaart te onderscheiden.
Er zijn helaas voorbeelden genoeg te noemen van exposanten die met heel mooie verhalen
komen over dergelijke ongelukjes en soms zelfs de röntgenfoto’s bij zich hebben, maar
zelden de naam van de hond op de foto kunnen laten zien. Een keurmeester moet dit goed
aanvoelen.
V. In het verleden werden de Dobermans gefokt geheel zonder staart, kan dit hebben te
maken met zgn. cardiomyopathie
A. Nog niet van een combinatie of relatie gehoord met een knikstaart maar het is zeer wel
mogelijk. Zeer alert blijven ook omdat cardiomyopathie pas op latere leeftijd manifest wordt.
V. Kan een knikstaart recessief overerven uit ogenschijnlijk twee gezonde ouderdieren?
Kunnen er dan pups met een knikstaart in het nest zitten?
A. Jazeker. Als beide ouderdieren een normale staart hebben dan hebben de pups als zij
een knikstaart vertonen onvoldoende modifiers in hun genenmateriaal. Conclusie deze
combinatie niet meer gebruiken.
V. Is er al DNA-onderzoek gedaan naar knikstaarten?
A. Nee
V. Is kortbenigheid net zo gevaarlijk als knikstaarten?
A. Ja, het is een symptoom dat op één lijn te scharen valt, het zijn allemaal tekenen dat er
gendefecten in de populatie zitten. Daarnaast is de werking van de modifiers onvoldoende
Symptomen in de gaten houden.
V. Indien men fokt met een reu en een teef, en er komt in dat nest een knikstaart voor wat
dan te doen?
A. Deze combinatie absoluut niet meer gebruiken. Proberen een partner te vinden die minder
verwant is.
Bronvermelding:
Gemaakt op: 05/08/2009 - 15:54
Laatste wijziging : 05/08/2009 - 15:54
Categorie : Medische informatie SBT
Pagina gelezen 366 keren
 Print preview
 Print deze pagina
|
| | |
| Reacties op dit artikel | |
Er heeft nog niemand gereageerd. |
|
| | |
|
| Bezoekers |
|
65153 Bezoekers 8 Bezoekers online
|
|
| Kalender |
|
Weeknummer 36 Agenda komende 1 dagen
Geen evenementen
|
|
| ---- Mijn favoriete sites |
|
|
|
|
Boven